Afgelopen weekend schreef niet alleen Tom, maar ook Mercurius geschiedenis


Log in om te reageren.

Afgelopen donderdag sjeesden de eerste 50 van 60 (oud-)Mercurianen richting de Duitse Eifel om daar vier dagen heerlijk te vertoeven in onze ware Villa-Aan-Het-Water. Een recordopkomst! Onze Pieter had er zoveel goesting in, dat hij niet één, maar twee Duitse pasfoto's liet flitsen.
Het weekend begon straf met een klimtijdrit welke door Lennaert (alternative facts) en Femke gewonnen werd. De zeer gewilde en fameuze strijderstrui ging echter naar Jeroen Langeweg, die iedere fietser die het zwaar had met lieflijke woorden de berg op hielp.
's Avonds terug bij het huisje ging het kampvuur aan, waar Hidde Hendriksen uiteraard zijn gitaar weer tevoorschijn toverde. Gelukkig voor de rest van de omzittenden wisten ook Jan Koetsenruyter en Lars Hanssen nog wat deuntjes ten gehore te brengen.
Uiteraard werd er de volgende dag gefietst, waar behalve een aantal gebroken spaken (van Hannes) en moraal (van Hidde) niet veel bijzonders gebeurde. Bij terugkomst werd er dankbaar gebruik gemaakt van de verkoelende functie van de Rursee. Een klassieke TTC-maaltijd verder barstte de oud-Hollandse peperkoek-vuilniszakhoppen-adten-bidongooien-spijkerpoepen-activiteit van VOM los, waar Team TTC zo'n beetje alles fout wist te doen wat maar kon en onze Übermof de andere teams op zijn manier aanmoedigde. De activiteit werd gewonnen door Team Batman, welke zo beleefd was om de prijs, een prachtige puzzel, bij de gevonden voorwerpen te laten eindigen. Wat er in de late uurtjes op het weekend is gebeurd houden we maar even buiten dit verhaal, echter denk ik dat je, met de wetenschap dat er tot tweemaal toe bier bij gehaald is, de nodige voorstellingen kan maken (zie ook het foto-album voor angstaanjagende beelden). Op zaterdag eiste deze nachtelijke (zwem)avonturen bij sommige mensen hun tol, zij vermaakten zich kostelijk door de andere toeristen in het dorpje van de wijs te brengen met een walkie-talkie in een struik. Na terugkomst vonden Tim, Erwin en Pieter (laatstgenoemde onder invloed van enige flessen rode wijn) het een topidee om naar de andere kant van de ijskoude plas te zwemmen. Of hun edele delen ooit nog normaal zullen functioneren zal een bezoekje aan het ziekenhuis moeten uitwijzen.
De avondactiviteit, onder leiding van twee militairen en een wortel, begon gezellig maar viel helaas aan scherven. Gelukkig was daar weer het kampvuur om de nacht in verdere dronken banen te leiden. Een enkele persoon vond de trap naar boven dan ook ook te veel moeite en nam genoegen met de bank, waar hij de volgende brakke ochtend gevonden werd. Dat Lars kon slapen in de jazz-muziek die op geluidsniveau Drie Gezusters naast zijn hoofd werd afgespeeld is nog steeds een van de grote raadselen van het weekend. Zondagochtend was al met al niet de dag dat de grootste groep stond te popelen om nog een tochtje te maken. Al waren daar drie dappere Zonnebloemen die liever hun billen op het harde zadel van hun tweewieler naar huis zetten dan hun achterste in een door een motor voortgedreven vierzits te plaatsen. Met 32 gemiddeld over 180 kilometer het weekend afsluiten doet vermoeden dat er meer doping in bier zit dan de wetenschap tot noch toe heeft gevonden.
Al met al was het een fantastische weekend met de Zonnebloem. Tot volgend jaar!

Reaguursels:

Nog geen reaguursels geplaatst.


Gepubliceerd op 30-05-2017 door Lieke Wijnbergen.